Het Piratenschip

En daar zitten we dan. Na uren lang graven is de schat eindelijk boven de grond. En mooi dat hij is. Naast mij trekt onze brede trol het bier al open. De dikke mensen tegenover mij gooien het vlees al op het vuur. Een feestje is wel op zijn plaats. We zingen en kijken tevreden terug op een lange dag. Na een avond feesten vallen we als een blok in slaap. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want ‘s nachts kwamen de piraten. Zonder dat we het door hadden stalen ze onze schat en namen hem mee naar hun schip. Onze paniek was groot toen we de volgende morgen wakker werden. We moesten deze schat terug zien te krijgen. De Piraten waren echter sterk in de meerderheid en hadden bovendien beschikking over vuurwapens. We maakten geen schijn van kans. Onze enige optie was om hem stiekem terug te stelen. Dus werden de plannen gemaakt. We pakten onze gloednieuwe vleugelrigger acht en gingen op pad. Het eerste stuk van de tocht ging door het riet. Hier hadden we een voordeel want de piraten konden ons niet zien. Het was echter doodstil die nacht, en piraten slapen licht, dus we moesten muisstil zijn. Nagenoeg geluidloos voeren we door het riet. We beseften ons dat de minste fluistering ons al kon verraden. Helaas had onze rode kameraad dit niet begrepen, maar gelukkig werd dit niet afgestraft. Het laatste stuk tot het schip moesten we door open water. Hier bestond de kans dat de piraten die de wacht hielden ons zouden zien. Onze enige kans was zo geluidloos en met zo min mogelijk spetteren zo snel mogelijk de korte afstand af te leggen. Muisstil schoten we 15 halen richting het schip. De missie was geslaagd, we konden onze schat terughalen.
Altijd spannend, zo’n training met Jeroen de Zwart.
Nu nog zorgen dat we zondag na het kanonschot ook nog hun blauwe wimpel weten te veroveren.

Reacties