TJL blikt op WW

En opeens stond het begin van het seizoen alweer voor de deur. TJL zou op allebei de dagen aan de start verschijnen in de 4+: zaterdag in het LN4+ veld en zondag in het LO4+ veld. Dit zou het moment zijn waarop duidelijk zou worden welke trainingsmethode op traika beter had gewerkt (zie stuk Traika Tilbrugge). Omdat op de WinterWedstijden ook weer ingewogen mocht worden waren we er allemaal vroeg bij om onze gespierde lichamen te wegen, en er weer eens achter te komen dat er te hard was afgevallen. Dit mocht de pret niet drukken en na een toch wel teleurstellend resultaat van onze EJL ( verslag op ejl2009.nl) konden wij onze boot in. Na het al zo bekende stuk opgeroeid te hebben lagen we klaar om te starten. Gelukkig zat de spanning er goed in omdat onze stuur de Nereus ploeg achter ons duidelijk had gemaakt dat ze stonken tijdens de weging. Met dit in ons achterhoofd zijn we maar hard weg gestart om elk mogelijk contact met deze stinkerds te vermijden. Nereus was ook heel aardig door een enorm gat te laten vallen tussen de start dus daar hadden we geen last van. Voor ons lag Asopos. We wisten dat we die konden hebben aangezien we vorig jaar ook al tegen dezelfde knakkers hadden gestart. Dus in de eerste kilometer over de eerste Asopos boot heen en voor de brug de tweede te pakken. We waren er lekker hard van door gespoten. Vaak is het zo dat als je hard weg gaat dat je jezelf tegenkomt in een later deel van de race, hetzelfde gold voor ons. Nadat we onder de brug door waren en een stuk van Asopos verwijderd ging het allemaal wat minder. Er kwamen meer focus puntjes en we kwamen niet meer dichterbij de boot die voor ons lag. En tot grote schrik begonnen de stinkerds ook in te lopen. In de eindsprint nog even hard aan de paal getrokken en toen was het afwachten. Tijdens het uitroeien werden we zelfs al gefeliciteerd door de stuur van Theta, maar zelf waren we er niet zo zeker van. En natuurlijk hadden we gelijk 2de op 2 seconden achter Nereus. Terwijl we na 2 km 4 seconde voor lagen. Jammer, maar we wisten dat er morgen weer een dag was. En het mocht zo zijn dat we weer voor Nereus zouden starten. Doel was duidelijk.

Zondag was dus de dag dat het moest gebeuren. We gingen minimaal de 2 seconden op Nereus goed maken. Maar nu deed er ook een Njord ploeg mee die de dag ervoor redelijk wat secondetjes harder had gevaren dan wij. Na weer een zeer soepele weging, iedereen was nog een stukje lichter, gingen we weer het water op. Op het vlot bleek dat we onze boot toch wat beter moesten controleren want 3 van de 4 hielstrings werden afgekeurd. Na dit rust momentje gingen we helemaal gefocust het water op. Bij de start weer het zelfde trucje geprobeerd door snel achter Njord te starten en maar gaan. Nereus liet weer een groot gat vallen, ze zijn dus ofwel incapabel of het was gewoon onderdeel van hun race. In de eerste kilometer rolden de accentjes door de boot heen, daarna kwamen we op stoom en lieten we Nereus steeds verder achter ons. Aan de kant had zich een enorme menigte verzameld om ons aan te moedigen, zodat wij net dat beetje extra konden geven. We wisten dat we Nereus te pakken hadden maar hoe het met Njord zat wisten we niet, alleen dat we twee keer aan het inlopen waren geweest. Dus in de eindsprint alle remmen los gegooid. Dat bleek achteraf nodig ook want we lagen op de vier kilometer nog 2.5 seconden achter. En op de finish lagen we één seconde voor! Het eerste en enige blik voor Proteus was gehaald. Hierna volgde een avond met bier, gezelligheid en serieuze gesprekken. Op naar de H4K en de Head!

Reacties