Lentedag

Een warme dag, een zacht windje. Twee roeiers fietsten kalm langs de Schie. Hun ogen volgden de bootjes die voorbij voeren tot ze uit het zicht verdwenen. De zon deed ze neerstrijken in het jonge gras, in de beschutting van de overslag. Ze genoten van de zonnestralen die hun huid verwarmden. Het geluid van het kabbelende water klonk in hun oren.

Ritmisch bewoog ze heen en weer, zijn paal stevig in haar hand. Steeds meer voelde ze zich op haar gemak. Een speelse twinkeling in haar ogen verried het genot dat ze eraan beleefde. Steeds sneller en harder, steeds verder en meer. Plotseling kwam hij tot stilstand. Een luide kreet, een laatste schreeuw van plezier ontsnapte aan haar mond, waarna het vocht langs haar benen begon te stromen.

Gelukkig had ze haar twee sterke mannen, vier armen om haar heen. Samen bleven ze nog even nagenietend zitten in de warme zon. Daarna peddelde ze weer rustig ter naar Proteus, haar vederlichte jongens fietsten op de kant mee terug…

Reacties