Hel

Arnoud en Roeland hoefden niet te gaan en gingen dus ook niet. Hun seizoen wordt nog lang genoeg.

In de skiff startten  Daan en Sander als lichte heren en Thomas als zware roeier. Verder nam MGL de honneurs waar door 3 tweezonders te laten proberen zich in te wegen. Dit lukte bij alledrie, tot grote verbazing van de neutrale toeschouwers die er al een piepklein kansspelletje van gemaakt hadden, met dito inleg.

Sjef en Hennie willen zich aansluiten bij de WU23 groep en moesten dus hard varen.  Ze eindigden als derde, wat een prima resultaat is. Helaas was het gat naar de nummer 1 en 2 wel aanzienlijk. De LDEV4- had zich opgedeeld in twee tweetjes om zich met elkaar en de rest van het veld te meten. Ze maakten het uiteindelijk vooral spannend met elkaar. De klassering -midden in het veld- was niet bijzonder sterk (als ik even zo vrij mag zijn). Temeer daar er enkele tweetjes voor hen eindigden waarvan het vermoeden bestaat dat ook zij later de 4- ter hand zullen nemen. 

Thomas kon voor het eerst in lange tijd weer eens een race varen en deed dit verdienstelijk. Een goede stress-test voor lijf en techniek. Hij gaf zelf aan dat de conditie hem parten speelde. Maar daar is eenvoudig aan te werken. Al met al een veelbelovende rentree. Allez Thomas!

De mensen die de race thuis volgden, stond een vervelende deja-vu te wachten: Daan vertrok hard en viel in de laatste twee kilometers flink stil. Zonde van zijn mooie voorsprong. Het is mij eigenlijk niet bekend, hoe dit kwam.

Sander daarentegen startte en finishte hard. Dat is de beste manier om mensen het zwijgen op te leggen die menen dat hij enkel tegen een ergo kan trappen. Hij wist met zijn race de Hel te winnen. Van harte met het blik! 

De dames waren wel van de partij, maar volgend jaar ook weer dikke ploegen aan de start? 

Reacties