Flexibele Frits en zijn frinden

Behalve pr0n en frituurgerei uit de niche-markt voor kalkoengerechten, zijn er nog meer nieuwswaardige feiten en toestanden geweest in de periode van september tot nu. Al was dat overal te zien behalve op deze webpagina… Er is redelijk wat positiefs te melden van het uitslagen-front, maar daar gaan we het nu niet over hebben.

Laten we het eens hebben over de aanstormende talenten van MGL: De mannen die voor de komende twee Olympische cycli er een mooie beestenboel van kunnen maken.

Bucco the Butcher was aardig geturft na afgelopen seizoen. Maar hij was vooral weer hard op weg om beter te worden, iets te hard naar zijn eigen smaak en dus riep hij alle voortgang in 1 keer een halt toe tijdens het belangrijkste afstandje van het jaar. Dat is natuurlijk de krachtexplosie op het droogroei-apparaat tijdens de Light Night. En als u denkt dat de schrijver dezes maar wat uit de spreekwoordelijke nek kletst, ook Gekke Gerrit schakelde zichzelf voor een half uurtje uit tijdens ditzelfde evenement. Maar die houdt zich even met coachen bezig dus dat is iets minder urgent. Ook Joris deed er alles aan om niet nog een jaar in een boot te hoeven zitten: Hij klemde de tandjes op elkaar en zette een niet nader genoemd scherp keukentooltje in zijn eigen lijf en leden. Freek, het een-persoons-power-house, de enige man waar Chuck bang van wordt, draaide een uitstekend voorseizoen. Helaas was hij op zijn allereigenste hoogtepuntje de NKIR ziek zwak en misselijk, dus dat wordt nog een jaartje doorbuffelen. Gelukkig was daar ons Junioren manneke Roel, nog niet geestelijk en lichamelijk aangetast door het ietwat vreemde Delftse leven, die het hoofd cool hield en het ergometerstokje extra snel naar huis bracht. Laten we ook Joost niet vergeten, de man met het soepele ritme in de heupjes die de 4- zijn wil op gaat leggen. Hij legde met zijn vriendjes te veel power op het water en dat kostte hem tijdelijk zijn ruggetje. Over ruggetjes gesproken Martijn heeft er ook een… enough said. Alhoewel, hij bewijst altijd weer mentaal sterker te zijn dan zijn graatje, dus dat komt wel goed. Dan zijn er nog twee mannen die eieren voor hun geld kiezen en de triatlon-wereld op de kop gaan zetten. Alle liefhebbers zullen met droefenis in het hart de ETV bretels moeten missen op de Bosbaan. Tot slot is er nog Martin, die buffelt als een onverstoorbaar locomotiefje door en geniet gewoon van de sport. Dat kan natuurlijk ook.

Over turven gesproken: kennen jullie die circus-act waarbij die gast fitness instructie geeft op een KMT-kamp? Echt geniaal.

De tijd dat de intellectuele creme-de-la-creme in Delft studeerde, lijkt voorgoed vervlogen als je dit als buitenstaander allemaal leest.

Nu denk je: wat een negatief gedoe hier. Maar niets is minder waar. Al deze (zelf-verklaarde) idioten zijn hard aan het herstellen. Het maakt niet uit wat ze proberen: jaren van harde, routineuze training hebben er voor gezorgd dat deze lieden niet kapot te krijgen zijn. En dat geeft de burger moed. As we speak, is de stand als volgt: de ene is aan het ergometeren met 1 been, de ander zonder rug. Kortom het is even behelpen, maar dan heb je ook wat. Daarnaast biedt dit voor het roeiende ADHD volk alle ruimte om die energie te kanaliseren en op de studieboekjes te richten.

In deze tijden van goede voornemens zou ik de heren willen verzoeken alle hierboven beschreven grappen achterwege te laten voor het komende jaar.

Reacties