Funky Buddha

We liggen aan het startvlot. Beetje wind mee, maar niet helemaal recht op de baan. Even check ik of mijn stuurboord dol wel dicht zit. Natuurlijk, het klopt. Ik rijdt iets verder dan drie-kwart bank op en ik kijk voor de eerste keer naar rechts. Ik herken het gezicht van de slagman, dat was toch die ene van de Oxford-blues? Ook hij controleert zijn dollen. Zo te zien is de kerel op drie heel goed in niet-knipperen want hij kijkt me nu al bijna tien seconden strak aan. Aan de kant opent iemand een blikje fris. Pssshhht. De Umpire met het petje op geeft aan dat we ons klaar moeten maken “… I will start you like this. Ready, go!”. OK, nu focus in de boot. Denk aan de Funky Buddha! Tijd nemen voor het aannemen! Vanaf achter me hoor ik dat we onze bladen moeten bedekken en dan totale stilte in afwachting van wat gaat komen. “ATTENTION. GO!” Eerste haal zit precies gelijk! Tweede haal ook! Derde catch is ongelijk maar we vinden de goede halen van de dag ervoor en de boot begint te lopen. We hebben afgesproken om 8 halen zo hard mogelijk te pushen en dan te schakelen naar ritme en lengte. Ritme lukt! Vanuit mn ooghoek zie ik twee rood-gele bladen. We komen los van het eiland en liggen ervoor! Blijkbaar kijkt de andere boot ook onze kant op want ze sturen op ons in en worden gewaarschuwd door de Umpire. Dit hadden we afgesproken! De call ‘knife in!’ komt en we plaatsen een burst van 20 maximale halen. Dan doet Ante Kusurin (slag) zijn truukje. Ze lopen elke haal op ons in maar we blijven erbij. Na een paar halen zie ik alleen water rechts van me. Het tempo is net op het randje van wat ik bij kan benen. Gaat toch wel rap zo’n dubbel-vier! Ondanks de wash en de kolken varen we een steady race. Op de streep is het verschil 2 1/4 bootlengte. We zijn af!

Maar man! Wat een gave race was dit! Na de loting wisten we al dat het een zware dobber ging worden. De boys van TSS zijn niet de minste en met een verschil van drie stone en acht pounds per persoon waren we behoorlijk ‘out gunned’. We hebben ze wel goed bang kunnen maken met ons 1000m-max raceplan. We hebben tot het einde van het eiland voor gelegen (80m ofzo WOOOOT WOOOT!) naar toen trokken ze weg en voeren ze bijna een nieuw record tot aan de Barrier-post. Achteraf vertelde de slag dat ze wel erg verbaasd waren dat we toen nog contact hadden. En ik heb niet vals gestart! (De wit russische New Kids wel!) Meer hadden we er niet van kunnen maken!

Henley is echt een gaaf evenement! En volgens mij moet er volgend jaar een snelle Proteus acht de Temple Challenge Cup gaan starten. Mijn idee was het dat starten op Henley heel erg ambitieus zou zijn voor een verenigingsploeg, maar nu ik weet zeker dat we in verschillende velden mee kunnen doen. En Pimms drinken in de zon is ook geen straf. Choks oway!

Reacties