MGL 2013: Development vierzonder

We schrijven juni 2008: op de Holland Beker eindigt ProteusLicht in de finale van de Challenge Cup als tweede achter ‘Partizan Beograd’; een stragische oplossing om met een Nereus/Okeanos-combinatie toch de Challenge Cup te kunnen starten. Voor ProteusLicht zetten Jacob-Jan de Boer, Daan Boonstra, Sander van Dijk en Johannes van Tienhoven dit nette resultaat neer. Dit is ook gelijk het laatste jaar dat de Challenge Cup verroeid wordt, de opvolger wordt ‘Development Klassement’ genoemd.

Deze opvolger is iets minder prestigieus, aangezien het klassement nu de tweede- en derdejaars roeiers als doelgroep heeft, door een blikkenlimiet per boot in te voeren. Het klassement is nu nadrukkelijk bedoeld als doorstroom van het Eerstejaarsklassement. In 2009 legt ProteusLicht een development vierzonder op het water met Maarten van der Maas, Roel Reijerse, Mark Rodenburg en Gert-Jan Noben. Met deze ploeg wordt er beslag gelegd op de tweede plaats, wat tot op de dag vandaag het beste resultaat is voor ProteusLicht in dit nieuwe klassement. In 2010 en 2012 wordt er wel een vier op het water gelegd, maar deze blijven steken op puntenaantallen van respectievelijk 3 en 0. Voor het verhaal waarom er in 2011 geen vier op het lag verwijs ik u graag door naar het jaarboek van 2011, daar wordt alles haarfijn in uitgelegd.

Gelukkig hangt er iets moois in de lucht. Na een aantal magere jaren in het Development klassement lijkt Proteuslicht dit jaar weer een goede vierzonder op het water te kunnen leggen. Waar het de aantal jaren vooral ontbrak aan voldoende kwantiteit, ging dit jaar heel EJL door. Daarnaast besloot de hele 4- van vorig jaar er nog een jaartje aan vast te plakken en doet Freek een poging om afstuderen met roeien te combineren. Al met al leverde dit een erg gevarieerde groep op met vele talenten.

Na de Novembervieren werd er teruggeselecteerd naar 8 roeiers: een tweejaars 4+ en een vierzonder. De 4+ zullen we later bespreken, maar laten we eerst de vierzonder eens bekijken.

Boeg: Bucco a.k.a. Buckmeister/Captain Iglo
Na een aantal juniorhalen bij de Hunze maakte deze jongen in 2009 de overstap naar het Delftse. Ingeselecteerd in EJL2010 volgt er na een matige seizoensstart een comeback door de laatste drie wedstrijden van het seizoen te winnen, zeker de HollandBeker is fraai gezien de achterstand van de rest van het veld: klik!. Aangezien Bucco zich megasterk voelt wordt er in de zomervakantie lekker doorgetraind op de fiets. Achteraf blijkt dit ertoe te leiden dat Bucco anderhalf jaar niet kan roeien omdat hij overtraind is. In 2012 maakt Bucco zijn comeback en zit in de Development vierzonder. Op de laatste wedstrijd van het seizoen wordt er in de LN4+ blik getrokken en zo is Bucco overgangs! Hoewel Bucco’s blonde krullen en blauwe ogen anders doen vermoeden is deze jongen een echte killer: maak er een wedstrijd van en deze jongen zal winnen, van taart eten opdrukken, hardste haal tot armpje drukken. Deze jongen zul je niet zomaar verslaan. Ook is hij altijd in voor een technisch-inhoudelijke discussie over het roeien, zeker als het over de Australische roeistijl gaat! Zelfs op liefdesgebied gaat Bucco de concurrentie te lijf door Freek van de troon te stoten als houder van de verste langeafstandsrelatie binnen de ploeg.

2: Valstar a.k.a. Frusti
Deze jongen heeft in Delft al twee studies versleten en doet nu een poging het jaar succesvol af te sluiten op het HBO. Begonnen in EJL2011 maakte hij al snel furore op Proteus door het ontelbare aantal vern**kacties, altijd gevolgd door een cynisch lachje: het zal je broertje maar wezen! Aan het eind van het seizoen wordt er in 4+-jes de Slot gestart en wordt Valstar overgangs. In zijn tweede jaar roeit hij met Bucco wederom in de 4+ naar de overgangsstatus. Dit jaar houdt hij plekje 2 warm in de boot en mag zich met recht de bootmongool noemen.

3: Jan
Deze jeugdroeier uit het altijd koude Duitsland komt in 2011 naar Delft. Al snel roeit hij zich ‘in the picure’ door zijn soepele roeistijl en slaat dat jaar EJL2012 voor. Helaas wordt er dat jaar niet geblikt en is Jan dus nog steeds beginneling. Kenmerkend is dat hij het altijd koud heeft, dus zelfs in het zonnige Sevilla gaat de thermostaat op een comfortabele 27 graden.

Slag: Freek
Deze ploegopa beperkte zich tot zijn studententijd qua sport tot drie bezoekjes per week aan de sportschool. Hierin worden de befaamde biceps gekweekt die in heel Nederland bekend zijn. Samen met Bucco roeit hij in EJL2010 naar de vierde plek in het Eerstejaarsklassement. In zijn tweede jaar wordt hij Overgangs door tweemaal de LN2- af te vinken met Roel. Vorig seizoen wordt er geïnvesteerd in de roeitechniek door als relatief stijve boordroeier over te stappen op het wankele skiffen. Het eerste deel van het seizoen blijkt lastig het lastig om progressie te boeken, maar in Sevilla vallen alle puzzelstukjes op zijn plek. Op de Hollandia laat Freek er in zijn eerste skiff-finale geen gras over groeien en wordt gelijk Beginneling af: een prestatie die voor veel waardering zorgt binnen de vereniging. Aangezien het afstuderen toch een keer moest beginnen, heeft Freek er dit jaar voor gekozen om met zijn ervaring de Development vierzonder op een hoger plan te trekken.

Tot Sevilla leek deze ploeg nog wat los zand, maar na 10 dagen Spaanse zon (en daar is natuurlijk een filmpje van: klik!) is deze ploeg meer dan klaar om het Developmentklassement voor het eerst richting Delft te halen.

MGL Dev 4- 2013

 

 

Reacties