MGL4+

De lichte middengroep van Proteus-Eretes bestaat dit jaar uit twee ploegen. Naast de Dev4- die een paar weken geleden al is gepresenteerd, zijn er nog vier tweedejaars die eerst in een 4+ hebben gezeten, maar nu zijn overgestapt naar de vier zonder.
Na de selectie in december hebben zij al in het langebaan-seizoen goede dingen laten zien met een blik bij de Winterwedstrijden en een afstandsblik bij de Heineken vierkamp over 5000m in combinatie met EJL-4+. Bij de Hollandia is eindelijk ook gelukt wat vorig jaar in de 8 niet lukte: Beginneling af worden.

Alle vier roeiers hebben vorige jaar in de EJL 2012 8+ geroeid. Hoewel dat ploeg uit heel enthousiaste boys bestond, die heel graag wilden winnen, kwam het net niet goed uit en dus was een tweede plek het beste resultaat van dat seizoen. Maar dat een sterke wil wel uitmaakt zie je aan deze vier die de hele winter veel heeft getraind om dit jaar wel op het erevlot te staan. Maar wie zijn nou deze vier roeiers?

MGL4+

vlnr: Sigurd, Bart, Jasper, Florens en Maartje

Boeg: Jasper
Jasper is de jongste van de ploeg, met 18 jaar is hij net volwassen maar stiekem geloofd niemand dat dit zijn echte leeftijd is. Vanwege zijn jonge leeftijd is hij altijd erg gemotiveerd, vol met energie en zijn voorliefde voor “tempo tikken” kan zelfs de rustigste ploeggenoot gek maken. Voor een korte dieptepunt kan eigenlijk alleen een vetmeting bij Ad zorgen. “Maar die tang klopt toch niet” en dus duurt het meestal niet lang voordat hij weer zin heeft in keihard trainen, afvallen en de volgende vetmeting.

2: Florens
De altijd vrolijke en charmante Florens is de meest serieuze van de vier. Het is praktisch onmogelijk om beter op tijd te zijn dan Florens. Zelfs als je een half uur eerder het water op gaat, is Florens al bezig zich op de training voor te bereiden. Is er een feestje, dan weet hij altijd wanneer hij moet stoppen(wat niet altijd betekent dat hij daadwerkelijk stopt). Je kan Florens aan zijn altijd vertegenwoordigde Big Smile herkennen en hij staat bekend voor zijn subtiele commentaren. Zijn roeitechniek is eigenlijk juist het tegengestelde van Jasper: met lange, harde halen brengt hij rust in de boot en houdt tegelijkertijd de snelheid erin.

3: Sigurd
Sigurd? Hoe spreek je dat uit?!? “Nederlanders kunnen dat niet goed uitspreken”. Het is een Noorse naam. Als het te moeilijk wordt met de naam kan je hem ook houthakker, Viking of gewoon “de Bart” noemen en iedereen snapt het. Met zijn grote vermogen én het  doel om Noorse kampioen te worden en naar Rio te gaan, probeert hij de boot met iedere training een stap verder te krijgen. Voordat hij naar Nederland kwam heeft hij veel aan de volkssport van Noorwegen gedaan: oriëntatielopen. Met een kaart en kompas door de bos hardlopen. Daarnaast vertelt hij heel graag over al die zieke feestjes in Zweden na die wedstrijden.

Slag: Bart
Bart is degene die het gemiddelde gewicht van de ploeg wel dicht bij de 70 houdt (de rest weegt onder 70 in). Dat komt omdat Bart een heel goede eter is: ga je met hem onbeperkt eten dan wint hij zonder moeite van iedereen. Volgens de legende was hem dit aangeleerd door zijn oma die niet wilde stoppen met opscheppen. Gelukkig slaat hij dit meer op in spieren dan in vet en met zijn machtige bovenlichaam kan hij de boot vooral achterin een goede slinger geven.

Voor de afgelopen maanden zat er nog iemand in de boot. De stuurvrouw Maartje.

Stuur: Maartje
Maartje stuurt inmiddels ook alweer 3 jaar, en ondanks dat was ze tot dit jaar nog geen Overgangs in het sturen. Vorig jaar was ze wel succesvol met de toenmalige mgl 4+ en heeft ze met hen 2 blikken getrokken, maar dat waren dan ook de enige 2 kwalificerende  blikken voor haar. Toen ze dus gevraagd werd om deze 4+ te gaan sturen, heeft ze ook duidelijk JA gezegd (en een paar voorwaarden uiteraard 😉 ), zodat ze alsnog dat felbegeerde Overgangs-pakje mocht aantrekken. Uiteindelijk was het op de Hollandia dan zover: na een mooie race en als 1e over de finish te zijn gekomen, mocht dit viertje met Maartje aanleggen op het erevlot om hun blikken en Maartjes pakje in ontvangst te nemen. Maar helaas… de CW was vergeten een pakje uit de bestuursbak te halen. Als gevolg kon Maartje niet gaan shinen in een pakje toen ze op Sigurd’s plekje ging zitten, om weer terug te roeien naar het vlot. Uiteindelijk kwam het wel goed en heeft de CW diezelfde dag in de middag nog een pakje aan Maartje gegeven en mocht ze als troost op zijn rug gaan zitten en werd zo rondgedragen.

Nu de basis onder water is gelegd, wordt er verder gewerkt in de vier zonder, om het hele roeien naar een nieuw niveau te tillen en meer gevoel voor de boot te ontwikkelen. Wij kunnen nog goede dingen verwachten van deze vier gasten. Dus op naar de volgende wedstrijd in Gent en de rest van de Nederlandse korte baan seizoen!

Alltid mer ben og aldri bosette!!!

Reacties